محسن شریفیان، نوازنده و پژوهشگر برجسته موسیقی جنوب ایران، همزمان با سالروز بمباران اتمی هیروشیما برای سومین سال پیاپی با اجرای برنامهای در پارک صلح این شهر، پیام صلحطلبی و دوستی ایرانیان را در ژاپن طنینانداز کرد.
پارک صلح هیروشیما؛ میزبان نیانبان ایرانی و پیام همزیستی
محسن شریفیان، نوازنده شناختهشده نیانبان و پژوهشگر موسیقی نواحی ایران، همزمان با سالروز یکی از تلخترین فجایع تاریخ معاصر، برای سومین بار پیاپی به ژاپن سفر کرد تا در پارک صلح هیروشیما و در کنار تنها ساختمان باقیمانده از بمباران اتمی، پیام صلح و دوستی ملت ایران را به جهانیان منتقل کند. این حضور که با هدف ادای احترام به قربانیان بمباران اتمی و از سوی موزه صلح ایران انجام شد، نشاندهنده نقش هنر و فرهنگ به عنوان پلی برای ارتباط میان ملتهاست.
شریفیان که سالها در حوزه معرفی موسیقی جنوب ایران در سطح بینالمللی فعالیت دارد، در این برنامه با نواختن نیانبان، یکی از شاخصترین سازهای موسیقی بوشهر و سواحل خلیج فارس، فضایی تأملبرانگیز خلق کرد. وی درباره این حضور گفت که موسیقی در این برنامه نه بهعنوان ابزاری برای یادآوری جنگ، بلکه بهعنوان زبانی برای بیان صلح، دوستی و همزیستی ملتها به کار گرفته شد و همین امر بر معنای اجراها در چنین روزی افزوده است.
همنوازی نیانبان و سازهای ژاپنی؛ گفتگویی فراتر از مرزها
شریفیان در این سفر، به همراه صادق حسینپور نوازنده سازهای کوبهای، با گروهی از هنرمندان ژاپنی در توکیو نیز به همنوازی پرداخت. در این اجراها، موسیقی ایرانی و ژاپنی در کنار یکدیگر قرار گرفتند و نیانبان جنوبی در کنار سازهای سنتی ژاپنی مانند کوتو و شامیسن به صدا درآمد. این همنوازیها را میتوان نمونهای از گفتگوی فرهنگی ایران و ژاپن از مسیر موسیقی دانست؛ گفتگویی که در آن تفاوت زبان، ساز و سنت موسیقایی، نه تنها مانعی ایجاد نمیکند، بلکه به بستری برای شناخت متقابل و ارتباط میان دو فرهنگ تبدیل میشود.
یکی از قطعات اجرا شده در این ویژهبرنامه، «Story of a Shepherd» یا «آنچه یک چوپان دیده است» به آهنگسازی TSUMUZI، آهنگساز ژاپنی بود که در قالب همنوازی نیانبان و ویلن، نشستی از دو سنت موسیقایی متفاوت را به نمایش گذاشت. همچنین در بخش دیگری از این برنامه، شریفیان یکی از ملودیهای شناختهشده موسیقی ژاپن را با نیانبان اجرا کرد؛ «بهار بیا (Haru yo, Koi)» از آثار یومی ماتسوتویا، خواننده و آهنگساز مشهور ژاپنی، قطعهای بود که این بار با صدای نیانبان ایرانی روایت شد.
از بوشهر تا هیروشیما؛ رسالت فرهنگی نیانبان در عرصه جهانی
شریفیان در توصیف این تجربه، اجرای ملودی ژاپنی با نیانبان را فراتر از یک اجرای موسیقایی دانست و از آرامش، نظم و زیبایی سرزمین ژاپن سخن گفت. به گفته وی، این اجراها نشان داد که نیانبان، سازی ریشهدار در فرهنگ موسیقایی جنوب ایران و از نمادهای موسیقی بوشهر و سواحل خلیج فارس، میتواند از مرزهای جغرافیایی خود فراتر رود و در کنار سازهای ژاپنی و ویلن قرار گیرد تا ملودیهایی از دو سرزمین را در یک صحنه روایت کند.
این حضور بینالمللی، بار دیگر نشان داد که هنر و موسیقی میتوانند فراتر از زبان و جغرافیا عمل کنند و نقشی کلیدی در ترویج صلح و دوستی میان ملتها ایفا نمایند. شریفیان که پیش از این نیز در سالروز بمباران اتمی هیروشیما در این شهر حضور یافته بود، با تکرار این سفر، بر تعهد خود به استفاده از موسیقی به عنوان ابزاری برای گسترش پیام صلح و همزیستی تأکید کرد؛ رویکردی که میتواند الگویی مؤثر برای دیپلماسی فرهنگی ایران در عرصه بینالمللی باشد.
ریحانه قیاسی، یکی از خبرنگاران پرتلاش و بااستعداد مجله خبری است که با نگاهی دقیق و تحلیلی، به پوشش رویدادهای مهم میپردازد. او با تخصص در حوزههای فرهنگی و اجتماعی، و…همواره سعی دارد تا با گزارشهای عمیق و مصاحبههای تأثیرگذار، صدای اقشار مختلف جامعه باشد.
دقت، پشتکار و علاقه فراوان ریحانه به کارش، او را به یکی از اعضای کلیدی تیم تحریریه تبدیل کرده است. او با قلمی روان و حرفهای، به بررسی مسائل روز میپردازد و مقالاتش همواره مورد توجه خوانندگان قرار میگیرد.